Οι 20 καλύτερες ταινίες τρόμου της τελευταίας δεκαετίας

Tuesday, 19 April 2011 22:14

thrillerΜε αφορμή την κυκλοφορία του "Scream 4" στις αίθουσες, θυμόμαστε τα καλύτερα θρίλερ που είδαμε από τότε που ήταν στις αίθουσες το “Scream 3”.

20. [REC] (2007) των Χαιμέ Μπαλαγκουέρο, Πάκο Πλάζα

 Μια ρεπόρτερ, μια κάμερα, μια πυρκαγιά, μια νύχτα τρόμου και πανικού. Αξέχαστο χάρη στο σκηνοθετικό στυλ που πετάει τον θεατή κατευθείαν μες στη δράση.

19. Ginger Snaps (2000) του Τζον Φόσετ

 Ο λυκανθρωπισμός ως μεταφορά για την εφηβεία, σε μια έξυπνη, αστεία, όσο και τρομακτική έκπληξη από τον Καναδά, που έχει φανατικούς οπαδούς.

18. Μέχρι την Κόλαση (2009) του Σαμ Ράιμι

 Ευχάριστα παλιομοδίτικη ταινία τρόμου με κατάρες, τριξίματα, τινάγματα, και την κόλαση κάτω από τα πόδια της ηρωίδας. Δεν απογοητεύει ποτέ.

                              

17. Saw (2004) του Τζέιμς Γουάν

 Και μόνο για την ιστορική του αξία, δεν μπορεί να λείπει από τη λίστα. Άθελά του θεμελιωτής του άθλιου είδους του torture porn, το πρώτο αυτό “Saw” ήταν έξυπνο και νευρώδες, με ένα σοκαριστικό φινάλε κι έναν φοβερό Τόμπιν Μπελ στον ρόλο του Jigsaw, της μυστηριώδους φιγούρας που στήνει εξεζητημένες παγίδες βίας και βασανιστηρίων για τα θύματά του.

16. Τα Ερείπια (2008) του Κάρτερ Σμιθ

 Σχετικά άγνωστη ταινία πάνω στο γνωστό μοτίβο “ομάδα εφήβων χάνεται σε απομονωμένο χώρο μέσα στο δάσος”, μόνο που ο χώρος εδώ είναι αρχαία ερείπια των Μάγια, ο τρόμος είναι αναπάντεχα αγνός και καθόλου ανόητος και κάθε αίσθηση κλισέ διαγράφεται πλήρως όταν κάνουν την εμφάνισή τους οι... ντόπιοι. Από αυτά που τα νοίκιαζες κάποτε στο βιντεάδικο για να χαζέψεις πριν πέσεις για ύπνο, και καταλήγεις να τρως τα νύχια σου και να μη μπορείς να κοιμηθείς, αφού το δεις πριν κάνεις ένα χαλαρωτικό ντουζάκι.

15. Άγρυπνος (2001) του Ντάριο Αρτζέντο

 Ένας κατά συρροή δολοφόνος επιστρέφει στην ενεργό δράση κι ο ζωντανός θρύλος του σινεμά τρόμου, Ντάριο Αρτζέντο, επιστρέφει σε φόρμα, σε αυτό το αδίκως παραγνωρισμένο θρίλερ με τον Μαξ φον Σίντοφ στον ρόλο βετεράνου ντετέκτιβ.

14. Ichi the Killer (2001) του Τακάσι Μίικε

 Ο πιο παραγωγικός σκηνοθέτης του παγκόσμιου κινηματογράφου, στην πιο απολαυστικά αρρωστημένη στιγμή της ετερόκλητης φιλμογραφίας του: Όταν ένα αφεντικό της γιακούζα εξαφανίζεται, οι άντρες του τον αναζητούν με τις πιο βίαιες μεθόδους, υπό την ηγεσία του σαδομαζοχιστή Κακιχάρα. Προσοχή, η ταινία περιέχει πραγματικά ακραίες εικόνες.

13. Η Ομίχλη (2007) του Φρανκ Ντάραμποντ

 Πολιτικοκοινωνικής φόρτισης μεταφορά του διάσημου βιβλίου του Στίβεν Κινγκ από τον σκηνοθέτη της “Τελευταίας Απόδρασης”. Πέρασε απαρατήρητο όταν βγήκε, αλλά έχει κερδίσει τη φήμη που του άξιζε στα χρόνια που ακολούθησαν.

12. Οι Άλλοι (2001) του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ

 Μια γυναίκα είναι πεπεισμένη πως το σπίτι στο οποίο μένει με τα δυο της παιδιά είναι στοιχειωμένο. Ανατροπή στην ανατροπή της “Έκτης Αίσθησης” με ερμηνειάρα από τη Νικόλ Κίντμαν, και τον αγνό τρόμο να προέρχεται, όχι από το σκοτάδι, αλλά από το φως.

11. Strange Circus (2005) του Σίον Σόνο

 Απίστευτο ψυχολογικό θρίλερ από τους έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ασιάτες σκηνοθέτες, όπου μια συγγραφέας χάνει τα όρια αλήθειας και φαντασίας στο οικογενειακό δράμα φόνου και αιμομιξίας που γράφει.

 

10. Το Ξύπνημα των Νεκρών (2004) του Ζακ Σνάιντερ

 Κι όμως, κάποτε ο Ζακ Σνάιντερ έκανε και κάτι άξιο λόγου: Έβαλε τα ζόμπι του Ρομέρο να τρέχουν. Τρέχα!

9. Cloverfield (2008) του Ματ Ριβς

 Ο Γκοτζίλα συναντά το “Blair Witch Project” σε μια πανέξυπνη ταινία καταστροφής σε πρώτο πρόσωπο που θα σε αρρωστήσει, θα σε καθηλώσει, θα σε κάνει να φωνάξεις από έκπληξη και αγωνία.

8. Η Ραχοκοκαλιά του Διαβόλου (2001) του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο

 Ναι, είναι μια ακόμα ιστορία με ένα παιδί που βλέπει φαντάσματα, αλλά περίμενε. Τοποθετημένο στη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου από τον σύγχρονο άρχοντα του φανταστικού (“Ο Λαβύρινθος του Πάνα”), το φιλμ αποτελεί εκτός από αγωνιώδες θρίλερ, και μια συγκλονιστική αλληγορία για την ελπίδα, την ηθική και τον ηρωισμό.

7. Planet Terror (2007) του Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ

 Ο Ροντίγκεζ το ρίχνει στην καφρίλα, και γυρίζει την πιο διασκεδαστική grindhouse b-movie των 60's που δεν γυρίστηκε στα 60's. Θα πάρουν φωτιά οι κόπιες!

6. A Tale of Two Sisters (2003) του Κιμ Τζι Γουν

 Ψυχολογικό θρίλερ χαρακτήρων, με δυο αδελφές που επιστρέφουν στην (όχι τρομερά φιλόξενη) πατρική στέγη μετά τη διαμονή τους σε ένα ψυχιατρείο. Όσο πας προς το τέλος, τόσο τα δεδομένα αλλάζουν, η αγωνία μεγαλώνει, η ιστορία συγκλονίζει και τελικά θα σε υποχρεώσει να το δεις ξανά και ξανά, για να το εκτιμήσεις σε όλα του τα επίπεδα. Γυρίστηκε κακό αμερικάνικο ριμέικ το 2009 με τίτλο “Η Απρόσκλητη”, που καλά θα κάνεις να αποφύγεις και να ανατρέξεις στο πρωτότυπο.

5. Battle Royale (2000) του Κίντζι Φουκασάκου

 Έφηβοι διαγωνίζονται μέχρι θανάτου σε ελεγχόμενη αρένα. Ή, αν το “Lord of the Flies” παιζόταν με ευαισθησίες άνιμε, πιο αιχμηρή σάτιρα, και εστίαζε στην καρτουνίστικα απολαυστική βία. Από τις πιο διάσημες ασιατικές ταινίες όλων των εποχών.

4. Shaun of the Dead (2004) του Έντγκαρ Ράιτ

 Πριν γυρίσει το αριστούργημα “Ο Σκοτ Πίλγκριμ Εναντίον των 7 Πρώην”, ο Ράιτ μαζί με τον Σάιμον Πεγκ είχαν δημιουργήσει την πιο καυστική σάτιρα ενός ολόκληρου κινηματογραφικού είδους (των ταινιών με ζόμπι) καταφέρνοντας, όχι μόνο να μη μένει καθόλου από αστεία στη διαδρομή, αλλά και να την κάνουν αυθεντικά τρομακτική και αγωνιώδη.

3. Μάρτυρες (2008) του Πασκάλ Λοζιέ

 Μια κοπέλα μαζί με τη φίλη της επιζητούν εκδίκηση απέναντι σε αυτούς που την είχαν απαγάγει και βασανίσει, όταν ήταν μικρή. Σε ένα βάρβαρο θρίλερ για πολύ γερά στομάχια που μεταλλάσσεται σε κάτι διαφορετικό κάθε φορά που νομίζεις ότι το αποκωδικοποίησες, ενώνοντας Κισλόφσκι με Ιλάι Ροθ (του “Hostel”) και ντύνοντας θεολογικές φιλοσοφικές αναζητήσεις με το μανδύα του torture porn.

 

2. Άσε το Κακό Να Μπει (2008) του Τόμας Άλφρεντσον

 Στη χιονισμένη Σουηδία, μοναχικό αγοράκι γνωρίζει μοναχικό κοριτσάκι. Που είναι βαμπίρ. Σχεδόν σπαρακτικό μέσα από τη σιωπή του, παγωμένης ομορφιάς και ψυχολογικής βίας άγριο παραμύθι φαντασίας, ένα αληθινό αριστούργημα που επανακαθορίζει τη βαμπιρική μυθολογία, καθώς διηγείται μια απλή, συγκινητική και ανθρώπινη ιστορία εφηβείας, όπως δεν έχεις ξαναδεί ποτέ. (Γυρίστηκε και πολύ πιστό αμερικάνικο ριμέικ που, παρότι δεν προσφέρει κάτι διαφορετικό, είναι αναπάντεχα καλό.)

 

1. Η Κάθοδος (2005) του Νιλ Μάρσαλ

 Παρέα από Αγγλιδούλες, εκδρομή στα βουνά, όρεξη για περιπέτεια, δίψα για εξερεύνηση, πολλές διαθέσιμες αχαρτογράφητες σπηλιές. Καταλαβαίνεις πού το πάει ο ποιητής, όμως ξέχνα ό,τι νομίζεις πως ξέρεις. Γιατί δεν έχεις ιδέα τι σημαίνει αγωνία, αν δεν έχεις αφουγκραστεί τις λαχανιασμένες ανάσες τους, δεν έχεις ιδέα τι θα πει κλειστοφοβία αν δεν έχεις χάσει τον δρόμο κι εσύ μαζί τους, δεν έχεις ιδέα τι θα πει τρόμος αν δεν ακούσεις μαζί τους τον ήχο αυτού που βρίσκεται εκεί κάτω, και δεν έχεις ιδέα τι θα πει πανικός αν δεν δεις κι εσύ τις τελευταίες αχτίδες φωτός να χάνονται.

 

Πηγή:downtown.gr

 

Αν σου άρεσε το Άρθρο, μοιράσου το με τους φίλους σου...

Διαβάστε επίσης στην ίδια κατηγορία

Από Panos
page Πώς θα σας φαινόταν αν η μητέρα ή η θεία σας «τρελαινόταν» στη θέα ενός ημίγυμνου άντρα...
Από Panos
vefa H κηδεία της Αλεξίας Αλεξιάδου που έφυγε τόσο ξαφνικά από τη ζωή, βυθίζοντας στη θλίψη όχι...
Από Panos
vefa Η Αλεξία Αλεξιάδου, κόρη της Βέφας Αλεξιάδου άφησε την τελευταία της πνοή εξαιτίας καρδιακού...
Από Panos
alexiadou Το αρχικό σοκ στην είδηση του θανάτου της διαδέχτηκε η θλίψη για όσους την είχαν γνωρίσει...
Από Panos
menegaki Μπορεί η Ελένη Μενεγάκη να μην έχει επιβεβαιώσει αλλά ούτε και να έχει διαψεύσει ακόμα την...

google+

Ukash Kart ukash

Ukash Kart ukash

kredi kart taksitlendirme kredi kart taksitlendirme

kredi kartı taksitlendirme kredi kartı taksitlendirme

kredi kartı taksitlendirme kredi kartı taksitlendirme

kredi kartı taksitlendirme kredi kartı taksitlendirme

kredi kartı taksitlendirme kredi kartı taksitlendirme

kredi kartı taksitlendirme kredi kartı taksitlendirme