Ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης μιλάει αποκλειστικά στο tuned.gr : "Ο κόσμος θέλει το απλό και το αληθινό"

Monday, 18 April 2011 01:00

kalfagiannis

Ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης είναι ηθοποιός, απόφοιτος της Δραμματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου .Έχει συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές,τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές.Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Παύλου , γιου του Χάρη Ρώμα (Μεταξάς) στο Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο.


Φέτος πρωταγωνιστεί στην νεανική σειρά STEPS στον Ant1 και μαγεύει στο θεατρικό σανίδι στο μοναδικό έργο συγκίνησης αλλά και νοημάτων του Χάρη Ρώμα ''Γηραιά Ηθοποιός Χάνει τον Έλεγχο'' στο πλευρό της καθηγήτριας του στο Εθνικό Θέατρο Μαρίας Σκούτζου που παίζεται στην Τεχνόπολη στο Γκάζι . Επίσης πέρασε στα πρώτα 4 επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς ''Κούκλες'' του Mega .

 

-Λεωνίδα θα ήθελα να ξεκινήσουμε τη συνέντευξη μας από τα επαγγελματικά σου σχέδια αυτο τον καιρό...Πρωταγωνιστείς στο Steps στον Αnt1 αλλά και στη θεατρική παράσταση του Χάρη Ρώμα «Γηραιά Hθοποιός Xάνει τον Έλεγχο» ..Μιλησέ μας για τα 2 αυτά projects οπου συμμετέχεις...


Το Steps είναι μια νεανική σειρά,"φρέσκια" που δείχνει πώς νέα παιδιά κυνηγάνε τα όνειρα τους,"μπλέκουν" τις φιλοδοξίες τους,μοιράζονται τους έρωτές τους,τις ανασφάλειες τους,τους τσακωμούς τους και πως τελικά το κάθε άτομο από αυτά βρίσκει τον προσωπικό του δρόμο μέσα από τη διαδρομή που κάνουν με κύριο άξονα το χορό..ο χορός είναι αυτός που τους ενώνει αλλα και  αυτός που τους φέρνει αντιμέτωπους με τα προσωπικά τους συναισθήματα,με τα δικά τους βιώματα ..εγώ κάνω τον Άρη ,ένα παιδί φαινομενικά σκληρό,αλαζονικό,εγωκεντρικό, που επί της ουσίας όμως είναι ίσως ο πιο ευαίσθητος από όλους.Έχει πληγωθεί και προτιμάει να προστατεύεται κάνοντας επίθεση.

Όσον αφορά το θεατρικό έργο στο οποίο συμμετέχω,είναι ένα εξαιρετικό έργο που έχει γράψει ο Χάρης Ρώμας,μια φοβερή γραφή,που μιλάει για την ουσία και την αλήθεια των πραγμάτων,που έχουμε χάσει στις μέρες μας και την έχουμε παρα πολύ μεγάλη ανάγκη..είναι η ιστορία μιας γηραιάς ηθοποιού που πάει να πνίξει μια νεότερη ηθοποιό και την κλείνουν σε ένα ίδρυμα.Εκεί ένας δικηγόρος με ένα γιατρό ,φιλόδοξοι και οι δύο , ματαιόδοξοι, που αναζητάνε την αναγνωρισιμότητα,την δημοσιότητα,τα λεφτά και το κύρος-στοιχεια που μας οδηγούν στην κενότητα -προσπαθούν  να βρούν για ποιο λόγο έχει οδηγηθεί σε αυτή την πράξη η γηραιά ηθοποιός.

Ούσα κατα τα φαινόμενα τρελή, αποδεικνύεται πιο λογική και πιο σοφή από όλους ,αφού μέσα από το ψέμα, μοιράζει την αλήθεια μέσα από πέντε διαφορετικά σενάρια που επιλεγει να παίξει , απέναντι στον δικηγόρο και τον γιατρό για να τους δείξει τελικά ότι ο δρόμος που ακολουθούν είναι λανθασμένος, ότι επί της ουσίας θα βρούν την προσωπική λύτρωση αναζητώντας πιο ουσιαστικά πράγματα, θα φτάσουν στην προσωπική τους κάθαρση αναζητώντας την ομορφιά και τα ειλικρινή συναιθήματα και στο τέλος ίσως "αντιληφθούν" τα όρια της αυτοθυσίας, που μπορεί ο κάθε άνθρωπος να αναγνωρίσει στον ευατό του και να τον ξεπεράσει,Αυτό είναι το γενικό ρεζουμέ του έργου του Χάρη, θεωρώ ότι είναι από τις πολύ καλές παραστάσεις, αξίζει κατα την γνώμη μου να προταθεί για βραβείο νεοελληνικού έργου με την Μαρία την Σκούντζου -ηθοποιό του Εθνικού θεάτρου- και καθηγήτρια μου στο Εθνικό,η οποία επανεμφανίζεται μετά από 5 χρονια, να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας.

 

 

-Το σηριαλ που πρωταγωνιστείς καταπιάνεται με το χορό..Είναι μια από τις καλλιτεχνικές σου ανησυχίες ή έμαθες χορό για τις ανάγκες του συγκεκριμένου ρόλου?


Κοίταξε να δεις ,εγώ χορό έκανα στο Εθνικό,στην σχολή του εθνικού γίνεται πολύ μεγάλη δουλειά, είσαι από το πρωί μέχρι το βραδυ εκεί μέσα, κανεις 7 είδη χορού, ακόμα και σχέση δηλαδή να μην έχεις με την κίνηση σου, την αποκτάς .Από κει και πέρα ο χορός δεν είναι μια χορογραφία, ο χορός είναι τι αίσθηση έχεις με το σώμα σου, το περπάτημα ας πούμε είναι μια χορογραφία ,όλοι οι άνθρωποι γεννιόμαστε "χορευτές", αλλιώς περπατάει ένας μάγκας αλλιώς περπατάει μια γυναίκα, αλλιώς περπατάει ένας χαλαρός τύπος, αλλιώς ένας που βαριέται ,άρα ανίστοιχα με το περπάτημα του χαρακτηρίζεται και κάποιος, Αντίστοιχη είναι και η χορογραφία που έχει επιβάλει η διάθεση του στο σώμα του .Ασχολήθηκα επισταμένα με το χορό στην σχολή του εθνικού ....έγιναν πολλές πρόβες στα γυρίσματα, δεν θα με παίρνανε αν δεν είχα καλή αίσθηση με το σώμα μου,γενικά θεωρώ είμαι ένας άνθρωπος που έχει μια ισορροπία μέσα του και η οποια θέλω να πιστεύω πως βγαίνει και σαν αρμονία στο σώμα μου. Δεν έχω ασχοληθεί συγκεκριμένα,δεν έχω πάει σε κάποια σχολη αλλα αν μου ζητηθεί οτιδήποτε νομίζω ότι μπορώ να το βγάλω ικανοποιητικά.

 


- Το Steps γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και στο ίντερνετ, το λεγόμενο web tv...γενικά όλο και περισσότερος κόσμος ενημερώνεται και ψυχαγωγείται απο το διαδίκτυο..Θα περάσουμε σε μια πιο ψηφιακή εποχή?


Η φυσική εξέλιξη και η πορεία των πραγμάτων μας έφερε ως εδώ.Αρχικά να πω, πως εγώ ήμουν αρνητικός με την φιλοσοφεία του ιντερνετ...δεν μου πήγαινε και μεχρι πριν 5 μήνες δεν είχα , συνειδητά, ασχοληθεί καθόλου. Ήρθε όμως το "see you arround" το ιντερνετικό σήριαλ του Ant1 Web Plus να με βάλει στα πράγματα...Από την στιγμή που θα συμμετείχα σε ένα τέτοιο σήριαλ θα έπρεπε και να γνωρίσω το μέσο που θα προβαλόμασταν αλλά και να σεβαστώ τα παιδιά που θα μας έβλεπαν άρα να σεβαστώ τον τρόπο που επικοινωνούνε πλέον. Πραγματικά λοιπον για όλα έρχεται η ώρα αφού ακόμα κι εγώ έγινα κοινωνός του ιντερνετ.

Τώρα γενικά,ο κόσμος θέλει  μια πιο γρήγορη ,πιο χρηστική επικοινωνία αφού ο χρόνος του είναι περιορισμένος.Την ενημέρωση την θέλει όποτε μπορεί ,και όχι όποτε του επιβάλλεται. Τι πιο εύκολο από το να μπεις στο internet και να δεις αυτό που έχεις χάσει και δεν έχεις δει ή αυτό που θέλεις να δεις οποιαδήποτε στιγμή.Αντίστοιχα οι άνθρωποι της τηλεόρασης, αντιλαμβανόμενοι την ανάγκη αυτή της κοινωνίας, φρόντισαν να δώσουν  ιδιαίτερη προσοχή στο χτίσιμο αυτού του είδους επικοινωνίας.Άλλωστε και για τα κανάλια είναι πιο φτηνή λύση μια παραγωγή στο ιντερνετ ενώ η διαδικτυακή ενημέρωση δεν κοστίζει τίποτα.Έτσι το ένα έφερε το άλλο και θα φέρει κι άλλα στο μέλλον....... Πάντως δεν  θεωρώ ότι το internet θα "φάει" την τηλεόραση , μπορούν πάρα πολύ καλά να συνεργαστούν αυτά τα δυο μέσα , το ένα να καλύψει τα κενά του άλλου.Δεν πιστεύω ότι θα σταματήσει να υπάρχει τηλεόραση.Θα σταματήσει να υπάρχει όπως την ξέρουμε ως τώρα.


-Λένε πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα...Κατά πόσο ισχύει κάτι τέτοιο στο επάγγελμα που έχεις επιλέξει?Θα θυσίαζες πράγματα για να ανελιχθείς πιο γρήγορα ή προτιμάς αργά και σταθερά βήματα?

 

Εγώ δεν είμαι υπέρ αυτής της πρακτικής. Δεν με ενδιαφέρει το τι κάνουν οι άλλοι ,υπάρχουν κάποιες διαθέσεις και κάποιες νοοτροπίες συγκεκριμένες και στο επάγγελμά μου-όπως παντού- αλλα εγώ προτιμώ να μην τα βλέπω αυτά, προτιμώ να παίρνω τα καλά στοιχεια από αυτά που έχω ζήσει, αυτά που μπορούν να μου δείξουν έναν δρόμο, να μου δώσουν χαρά . Μπορεί πολλοί να λειτουργούν με αυτό το ρητό, δεν νομίζω ότι θα τους βγει σε καλό όμως...Τώρα για το αν θα θυσίαζα πράγματα για να "ανελιχθώ" πιο γρήγορα ......Κατ' αρχήν όταν αγαπάς κάτι,δεν λαμβάνεις υπ' όψιν σου θυσίες , όταν σέβεσαι κάτι ,λειτουργείς και αντιδράς  ανάλογα με το την παιδεία σου.Η δική μου παιδεία δεν μου υποδικνύει γρήγορη ανέλιξη.

 

- Στη σημερινή εποχή δεν υπάρχουν ηθοποιοί σταρ...Αυτό οφείλεται στην τηλεόραση και την απομυθοποίηση τους μέσα απο αυτην ή στο ότι είναι πιο προσιτοί και οι ίδιοι?

 

Ναι ισχύει αυτό, ως ένα σημείο... η έκθεση ή μάλλον η υπερέκθεση στο ευρύ κοινό καταντάει τους καλλιτέχνες να είναι πρωταγωνιστές reality ,Εκ των πραγμάτων λοιπόν όσα πιο πολλά δίνεις στον κόσμο να μάθει τόσο περισσότερο σε απομυθοποιεί.Δεν διατηρείς μια προσωπική γοητεία, ένα προσωπικό μύθο έτσι ώστε να θέλει το κοινό να σε μάθει. Αντί να σου κάνει καλό , σε καίει.Επιπλέον, παλιότερα υπήρχε ένας σεβασμός στους καλλιτέχνες, πλέον δεν υπάρχει κανένας... οι δημοσιογράφοι έχουν γίνει πιο σταρ από τους καλλιτέχνες και αυτό έχει να κάνει και με την δύναμη που τους έχει προσδώσει η τηλεόραση στην εξέλιξή της   ...Δεν κρατάνε πλέον τα προσχήματα , βγαίνουνε και τα λένε όλα έτσι όπως τα σκέφτονται.Βοηθάει βέβαια και το γεγονός οτι δεν βγαίνουν ηθοποιοί  πια με star quality όπως παλιότερα,οτι ένα μεγάλο ποσοστό χαρακτηρίζεται απο έλλειψη παιδείας

 


-Η γενικότερη κρίση που αγγίζει και το επάγγελμα του ηθοποιού κατα πόσο περιορίζει τις επιλογές ενός νέου και ελπιδοφόρου ηθοποιού? Υπάρχει ενα , ας το πούμε"γκέτο", ηθοποιών που παίζουν παντού..που οφείλεται αυτο ? Χρειάζονται δυνάτα και εμπορικά ονόματα για να υποστηρίξουν ένα πρόγραμμα?Δίνονται ευκαιρίες σε νέα ταλέντα?

 

Κοίτα ,ούτως η άλλως όταν κάποιος θέλει να γίνει ηθοποιός έχει γνώση της καταστάσεως ...δεν πάει και λέει "θα γίνω ηθοποιός",χωρίς  να ξέρει.. γνωρίζει ποιές είναι οι δυσκολίες. Αυτή την στιγμή δουλεύει το 8% των ηθοποιών περίπου, το 92% δεν δουλεύει. Ο οποιοσδήποτε μπαίνει σε αυτό το επάγγελμα γνωρίζει ότι υπάρχουν λιγότερες ευκαιρίες, από κει και πέρα είναι στο χέρι του καθενός πως θα το χειριστεί , τι ικανότητες έχει , τι πορεία έχει κάνει, πως θα κινηθεί έτσι ώστε να κάνει αυτό που θέλει.Δεν θα δοθούν σε όλους οι ευκαιρίες, θα δοθούν σε κάποιους, οποτε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι όντως είναι περιορισμένες οι επιλογές ενός νέου ηθοποιού και πρέπει να μάθουμε να λειτουργούμε με βάση της συνθήκες , να προσαρμοζόμαστε σε  δύσκολες καταστάσεις, να γινόμαστε περισσότερο ευέλικτοι.

 


-Γιατί πιστεύεις οτί ο κόσμος δεν βλέπει τις ελληνικές ταινίες που παρεκτρέπονται της συνταγής "I Love Karditsa"?O Κυνόδοντας του Γιωργου Λάνθιμου δεν θα είχε συζητηθεί τόσο αν δεν είχε την υποψηφιότητα για Οscar...

 

Μιλώντας για το "Κυνόδοντα", είναι δυνατόν σε μια άρρωστη κοινωνία που αυτήν την στιγμή προσπαθεί να ανασάνει, να βάζεις μια αρρωστημένη οικογένεια να κάνει τα σκυλιά?Εγώ που θα πάω ως απλός άνθρωπος, θα πάω να δω την ταινία του  Λάνθιμου να μου δείχνει ποσο πιο άρρωστος μπορώ να γίνω? Η ποσο άρρωστος είμαι ενδόμυχα ή εσωτερικά ή υποσυνείδητα?Όχι δεν το έχω ανάγκη αυτό.Το ζω καθημερινα.Θα πρέπει η τέχνη να αφουγκράζεται τι γίνεται γύρω της και να δίνει αυτό που λείπει στον κόσμο.Καλώς ή κακώς η τέχνη μας είναι για τους πολλούς, θα πρέπει πρώτα να σκεφτόμαστε τον κόσμο και μετά τον εαυτό μας, δεν κάνουμε τέχνη για τον εαυτό μας.Σήμερα ο κόσμος θέλει το απλό και το αληθινό. Σήμερα ο κόσμος θέλει να χαμογελάσει, να ξεχαστεί.Σήμερα ο κόσμος θέλει να δει και να ακούσει κάποιον που θα του ξαναδώσει το όραμα...που πια δεν βλέπει.., θέλει ένα χέρι να του δώσει ένα όνειρο γιατί το έχει χάσει...Σήμερα ο κόσμος θέλει άλλη προσέγγιση..πιο γλυκιά έιτε στο γέλιο είτε στο κλάμα είτε και στο χαστούκι....Κουράστηκε πια απο την σκληρότητα με την οποια του δίνονται τα πράγματα...έχασε το παραμύθι...την διάθεσή του να μάθει τί θα γίνει στο τέλος...Οι παλιές ελληνικές ταινίες ίσως είχαν πολλά απο τα στοιχεία αυτα τα διαχρονικά σε σωστές δόσεις....είχαν και κάτι άλλο όμως....Αγνότητα....

 


-Γιατί οι ξένοι ηθοποιοί δεν φοβούνται να τσαλακωθούν για ένα ρόλο,ενώ στην Ελλάδα η πλειοψηφία θέλουν πρώτα να φαίνονται ωραίοι και μετά καλλιτέχνες? Δεν παρουσιάζεται ίσως αντίστοιχο καλλιτεχνικό ενδιαφέρον?

 

Όλοι οι ηθοποιοί νομίζω ότι κάθε χρόνο θέλουν να κάνουν διαφορετικά πράγματα, αλλα δεν τους δίνονται και οι ευκαιρίες. Δεν είναι εύκολο να ξεφύγεις από την εικόνα που έχει  δημιουργήσει για σένα ο κόσμος.....Θέλει να σε βλέπει όπως σε έχει μάθει...και αυτό ακολουθείται ως επι το πλείστον.Είναι βέβαια και σε τι αποσκοπεί ο καθένας...Θέλει αρετή και τόλμη..από αυτόν που αναζητά το διαφορετικό...γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να μείνει χωρίς δουλειά..και σπίτι...Είναι πάντα ευλογία να σου προτείνονται διαφορετικοί ρόλοι..Εγω χαίρομαι που μετά από τον Παύλο Μεταξά στο Δεληγειάνειο Παρθεναγωγείο μου δόθηκε η ευκαιρία να κάνω τον Άρη στο Steps, δύο ρόλους εκ διαμέτρου αντίθετους.Ήμουν τυχερός.

 


-Εχεις περάσει απο διάφορες φάσεις ,προσωπικά και καλλιτεχνικά...ένιωσες ποτέ να χάνεις τις ισσοροπίες σου?.

 

Την ισορροπία μου σαν άνθρωπος δεν έχω νιώσει ότι την έχω χάσει ποτέ, έχω νιώσει όμως να χάνω τον έλεγχο από τα χέρια μου.Όταν είσαι νέος ηθοποιός, όσο ισορροπημένος και να είσαι σαν άνθρωπος,ό,τι γνώση και να έχεις, ό,τι και αν κουβαλάς , επειδή υπάρχει μια ενέργεια που κινείται γύρω σου και ανά πασα ώρα και στιγμή μπορεί να σε παρασύρει, κάποια στιγμή ένιωσα ότι χάνω τον έλεγχο γιατί υπήρχαν πολλοί που ήθελαν να ελέγξουν εμένα, για το πως θα μιλήσω,πως θα παίξω ,πώς θα με παρουσιάσουν, παραγωγοί,σκηνοθέτες,το κανάλι,γνωστοί μου ,άγνωστοι,φίλοι,κοινό που τραβάς,κοινό που δεν τραβάς.... θέλω να πω ότι είναι δύσκολο το πως θα χειριστείς μια τέτοια κατάσταση όταν το ίδιο το σύστημα αρχίζει και σε εκμεταλλεύεται, θα πρέπει να είσαι πολύ γερος σαν άνθρωπος για να κρατήσεις την δική σου ταυτότητα .Κι εγώ ευτυχώς την κράτησα.. με όποιο κόστος.

 


-Είχες ποτέ "αυλή" γύρω σου?

 

Αυλή εγώ γιατί να έχω...ποιός είμαι για να έχω; Υπήρξαν κάποιοι  που βρέθηκαν κοντά μου για να εκμεταλλευτούν κάποιες καταστάσεις , αλλά  οποιοσδήποτε έρχεται με αυτό τον τρόπο τον καταλαβαίνω και τον αφήνω έως ένα σημείο.Του δίνω την δυνατότητα να πάρει πράγματα που θέλει αλλα από την στιγμή που καταλαβαίνω ότι ξεπερνάει τα όρια ,πάει σπίτι του.

 

-Όσο αφορά τους θαυμαστές σου βάζεις όρια στο πώς θα σε προσεγγίσουν?

 

Εγώ σέβομαι πάρα πάρα πολύ τα παιδιά που μου εκδηλώνουν την αγάπη τους ,που μπαίνουν στο facebook και μου γραφουν από το πιο απλό "σ αγαπάμε" μέχρι να μου στέλνουν γράμματα, σέβομαι πάρα πολύ τον χρόνο που θα σπαταλήσουν να μου πουν πέντε πράγματα ,γιατί εγώ δεν θα το έκανα ποτε για κάποιον άλλον.Και το θαυμάζω που μπορούν και το κάνουν Επικοινωνώ μαζί τους και  νιώθω υποχρέωσή μου να απαντήσω έστω ένα ευχαριστώ σε όλους.....

 


 


-Υπήρχε ποτέ μέσα σου η επιθυμία ή πιθανότητα να γίνεις κατι άλλο εκτός απο ηθοποιός?


Ποτε δεν σκεφτόμουν να γίνω ηθοποιός, σε πρώτη φάση εγώ ήθελα να γίνω φυσικοχημικός, αγαπούσα πολύ τα μαθηματικά, ενώ παράλληλα έκανα μια προσωπική σπουδή στην  κοινωνιολογία, την ψυχολογία , την ανθρωπολογία, και  τις φυσικές επιστήμες.Από κει και πέρα σπούδασα προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών πριν μπω στο Εθνικό .Τελείωσα το Εθνικό, έδωσα κατατακτήριες στην Φιλοσοφική Σχολη Αθηνών, πέρασα. Εν πάση περιπτώσει, δεν με καθορίζει το επάγγελμα μου καθορίζω εγώ το οποιοδήποτε επάγγελμα . Δεν είμαι ηθοποιός, είμαι πρώτα ο Λεωνίδας ....το οποιοδήποτε επάγγελμα είναι ένα μέσο για να προβάλλω αυτό που έχω μέσα μου , ένα όχημα , είτε είμαι ηθοποιός,είτε αύριο μεθαυριο ζωγραφίζω ,είτε είμαι πωλητής.Μπορεί αύριο να γίνω καθηγητής, να γίνω κάτι άλλο. Γενικά ας μην περιοριζόμαστε  σε 10 λέξεις και 10 γράμματα που λέγεται επάγγελμα ,εμενα δεν με ενδιαφέρει αυτό.

 


- Διαβάζεις εφημερίδες? Βλέπεις τηλεόραση?Μοιράζεσαι  το συλλογικό φόβο που έχει κατακυριέυσει την καθημερινότητα μας?

 

Εμείς οι άνθρωποι που ασχολούμαστε με τις τέχνες δεν θα έπρεπε να μας φοβίζει, εμείς υποτίθεται οτι φτιάχνουμε ζωή, πολύ περισσότερο θα πρέπει να μας εμπνέει έτσι ώστε τον φόβο να τον αντιπαραβάλουμε με όραμα και αισιοδοξία, παρα να φοβόμαστε. Ο ηθοποιός πρέπει να βρει την δύναμη και να σταθεί απέναντι σε ένα κοινό και να πει πέντε πράγματα που θέλει να μοιραστεί , να γίνει αγγελιοφόρος των μηνυμάτων που χρειάζεται και θέλει η κοινωνία εκείνη την ώρα. Εμείς είμαστε εδώ όχι για να φοβόμαστε, εμείς είμαστε εδώ για να εγείρουμε το λαϊκό αίσθημα, να ανυψώνουμε το ηθικό, να φτιάχνουμε κόσμους, να δίνουμε το όραμα , να υποδεικνύουμε το όνειρο ,να φτιάχνουμε τον δρόμο , να είμαστε οι κατευθυντές ενός κόσμου που δεν έχει την δύναμη ή που δεν έμαθε να έχει την δύναμη ή συνήθισε να μην έχει την δύναμη να κάνει ένα βήμα μπροστά μονος του.Εμένα δεν με φοβίζει τίποτα , ούτε αυτό που γίνεται στην τηλεόραση και τις εφημερίδες , δεν βλέπω δυσκολίες,βλέπω μονο τα καλά γιατί αν βλέπω δυσκολίες σίγουρα θα φτάσω και εγώ στην δυσκολία, αν βλέπω τις ευκολίες ίσως φτάσω να δω την χαρά και εμενα αυτό με ενδιαφέρει...για να μπορώ να  το μοιραστώ και με τους άλλους.

 


-Μεγαλώνοντας έχεις καταλήξει για το αν η ζωη είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή  ή υπερβολικά μεγάλη για να την κάνουμε καρναβάλι?

 

Καταρχήν η ζωή είναι μία ,δεν ξέρω αν είναι μεγάλη ή μικρή και δεν ξέρω αν μπορεί και κανένας να το καταλάβει αυτό μέχρι να φτάσει να πεθάνει.Η ζωή είναι μια, από κει και πέρα, καλό είναι αν την βιώνουμε ως έχει η ζωή , είτε είναι με τα κακά της ,είτε με τα καλά της .Είναι καλό να επιλέγουμε και τα κακά, να επιλέγουμε και τον πόνο και τις δυσκολίες έτσι ώστε να τις ξεπερνάμε και να βρίσκουμε μονο την χαρά, να αντιλαμβανόμαστε το δώρο που μας έχει δοθεί,να ζήσουμε πέντε πράγματα και τουλάχιστον φεύγοντας να μην κλαίμε.Όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να πεθαίνει και να κλαίει σημαίνει ότι έκλαιγε σε όλη του την ζωή και ήταν δυστυχισμένος , όταν όμως γελάει σημαίνει ότι την ζωή του την χάρηκε. Το μονο που παίρνει ο άνθρωπος μαζί του από αυτή την ζωή είναι ή ένα χαμόγελο ή ένα κλάμα.

 

-Το μήνυμα που περνάς προς το κοινό σου?


Το μήνυμα που θέλω να περάσω στον κόσμο  είναι να μην αφήνουμε το παιδί μέσα μας, μόνο ένα παιδί μπορεί να μας δείξει το δρόμο... εε ας είναι το "δικό μας".Το λάθος το κάνουμε όταν το αφήνουμε αυτό και μπαίνουμε στον κόσμο των μεγάλων.Τα παιδια είναι σοφά,τα παιδια είναι αγνά,είναι αληθινά,δρούν σε σχέση με αυτό που αισθάνονται εκείνη την ώρα δεν εκλογικεύουν,δεν τα κάνουν  θλιβερά. Το μήνυμα μου είναι να ακολουθούμε το παιδί που έχουμε μέσα μας και αν το έχουμε χάσει να προσπαθήσουμε να το ξαναβρούμε.

 

Αν σου άρεσε το Άρθρο, μοιράσου το με τους φίλους σου...

Διαβάστε επίσης στην ίδια κατηγορία

 

Από Panos
poumpouras Τόλμησε να κάνει μια μικρή αλλαγή που όμως φέρει τεράστια διαφορά στην εμφάνισή του. Ο...
Από Panos
stikoudi-adele Η Κατερίνα Στικούδη θέλει να εξελίσσεται, έτσι, στο ρεπερτόριό της έχει εντάξει και...
Από Panos
paola Ήταν στα τέλη του περασμένου Μάη, όταν μια δήλωση της Ελένης Βιτάλη για τον Αντώνη Ρέμο...
Από Panos
photo Τι πιο συνηθισμένο από το να δημοσιεύει ένα νεαρό κορίτσι στα social την φωτογραφία του...
Από Panos
menegaki Όταν ανέβηκε η φωτογραφία του με την Ελένη Μενεγάκη στο Instagram οι περισσότεροι είχαν...

google+

 

Ukash Kart ukash

Ukash Kart ukash

kredi kart taksitlendirme kredi kart taksitlendirme

kredi kartı taksitlendirme kredi kartı taksitlendirme

kredi kartı taksitlendirme kredi kartı taksitlendirme

kredi kartı taksitlendirme kredi kartı taksitlendirme

kredi kartı taksitlendirme kredi kartı taksitlendirme

kredi kartı taksitlendirme kredi kartı taksitlendirme